MCD taldeko Joaquín-ek bere Marshall JCM800 2203aren soinua findu du Kitarshokaken

Joan den ostegunean, Bilboko MCD punk rock talde historikoko gitarra-jotzaile den Joaquín Kitarshokakeko instalazioetara etorri zen bere ekipamendua sakon aztertu eta haren potentzial guztia ateratzeko asmoz.

Erabili genuen ekipamendua sarrera horizontalak dituen Marshall JCM800 2203 Vintage bat izan zen, Marshall pantaila batekin batera. Probetarako, berak daukan berdina den pantaila bat erabili nuen, nahiz eta bertsio zuzena izan; Kitarshokakeko Backline-koa, hain zuzen ere. Hasieratik argi nuen helburua ez zela Joaquín-en soinua aldatzea, hamarkadetan zehar bere nortasunaren parte izan dena, baizik eta soinu horren bertsio osoagoa, dinamikoagoa eta aberasgarriagoa lortzen laguntzea.

Bere ibilbideko xehetasun interesgarri bat da urte askotan Marshall JMP-1 bat erabili zuela, zuzenean anplifikadorean ezarrita duen potentzia-etaparen sarrerara konektatuta. Oso irtenbide praktiko eta moldakorra da, bereziki erabilera erraza bilatzen dutenentzat. Hala ere, nire iritziz, Joaquín-ek egiten duen musikaren kasuan eta transmititu behar duen horretarako, askoz inspiratzaileagoa da zuzenean anplifikadore berarekin jotzea. Gitarra eta anplifikadoreak bakarrik interpretazioaren dinamika modu naturalagoan azaleratzen dute.

Lanean ari ginela buruan nuen erreferentzia AC/DC-ren ildoko rock soinu bat zen, baina urrats bat harago eramanda: gain pixka bat gehiago, konpresio pixka bat gehiago, baina nota bakoitzari bere nortasuna ematen dion izaera ireki, organiko eta ñabarduraz betea mantenduz.

Bere anplifikadoreak aldaketa interesgarri bat dauka: gehitutako master volume kontrol bat. Anplifikadorearen jatorrizko masterra, gehitutako masterra eta aurreanplifikazioaren bolumena konbinatuz, bere ohiko soinura asko hurbiltzea lortu genuen, nahiz eta oraindik zertxobait beherago egon konpresioari eta gain-mailari dagokienez.

Marshall JCM800 2203: bi masterrekin lanean

Lehen helburuetako bat izan zen anplifikadorea noraino irits zitekeen egiaztatzea jatorrizko masterra, gehitutako masterra eta aurreanplifikazioaren bolumena bakarrik erabiliz. Hurrengo bideoan JCM800aren portaera entzun daiteke konfigurazio honetan. Demostrazio honetarako Kitarshokak-en Gibson Les Paul Standard-a erabili genuen, Joaquín-en ohiko Gibson Les Paul Custom-a ez baitzegoen saioan presente.

Gainera, Joaquín-ek ekarritako hainbat pedal ere probatu genituen, seinale-katean zein zen egokiena aurkitzeko. Probatu genituen aukera guztien artean, Ibanez TS9-a izan zen anplifikadorearen izaerarekin eta bilatzen ari ginen soinuarekin hobekien uztartu zena. Hala ere, ondoriorik interesgarrienetako bat izan zen anplifikadoreak kanpoko laguntzarik gabe ere zein ondo erantzuten zuen ikustea.

Normalean Joaquín-ek Gibson Les Paul Custom batekin jotzen du, baina egun hartan etxean ahaztu eta bakarrik Yamaha SG2000 batekin etorri zen. Horregatik, eta bere ohiko gitarrarekiko erreferentzia hurbilago bat izateko, Kitarshokak-en Gibson Les Paul Standard-a atera genuen eta ekipamenduak bi gitarrekin nola erantzuten zuen alderatu genuen. Kateko gainerako elementuak behar bezala funtzionatzen ari direnean gertatu ohi den bezala, gitarraren aldaketa “txikiek” ere alde nabarmenak eragiten dituzte emaitzan.

Pedalen probak eta tonu egokiaren bila

Jardunaldian zehar hainbat pedalekin probak egin genituen, anplifikadorearekin nola elkarreragiten zuten eta bakoitzak azken emaitzari zer ekarpen egiten zion ikusteko. Bideoak saioan egindako probetako bat erakusten badu ere, helburua aukera desberdinak ebaluatzea eta anplifikadoreak planteamendu bakoitzaren aurrean nola erantzuten zuen hobeto ulertzea izan zen.

Joaquín-ek zuen zalantza nagusietako bat anplia entsegu-lokalean zein zuzenean erabiltzeko beharrezkoa zen bolumena zen. Nire iritziz, eman zidanez, arazoa ez zen hainbeste bolumen kopurua, baizik eta lehen lortzen zuen soinuaren kalitatea. Baliteke bolumen gehiegizkoaren sentsazioaren zati bat maiztasun altu jakin batzuetan soinu gogorregi edo zorrotzegi, agian pixkat itsusi, batekin lotuta egotea. Entsegu-lokalaren barruko kokapenari eta konfigurazioari buruz ere hitz egiteko aprobetxatu genuen, taldeko kide guztiek elkar hobeto entzun dezaten lagun dezaketen hainbat alderdi aztertuz.

Etorri aurretik bertatik komentatu zidan atenuadore bat probatzeko interesa zuela; horregatik, Kitarshokak-en Backline-aren parte den Marshall Powerbrake bat konektatu genuen. Une horretan ikusi genuen anplifikadorea denok bere lan-eremu idealarekin lotzen dugun Marshall handi baten erantzunera hurbiltzen hasi zela. Jotzeko sentsazioa organikoagoa, dinamikoagoa eta inspiratzaileagoa bihurtu zen.

Azalpena nahiko erraza da. JCM800 baten jatorrizko masterrak fase-inbertsorearen aurretik jarduten du. Bere anplifikadoreak duen master gehigarria, ia ziurtasun osoz, fase-inbertsorearen ondoren dago kokatuta, etapa horrek ere saturatu ahal izatea ahalbidetuz. Horrela, bi masterrak eta aurreanplifikazioaren bolumena konbinatuz, oso soinu sinesgarria lor daiteke bolumen maila nahiko apaletan.

Hala ere, modu honetan bakarrik lan egiten dugunean zerbait falta da oraindik: potentzia-balbulak ez dira saturatzen ari. Eta, hain zuzen ere, eremu horretan sartzen garenean agertzen dira balbula-anplifikadore baten xarma berezi hori osatzen duten ñabardura dinamiko asko, elastikotasun-sentsazioa eta hain bereizgarria den kraskadura hori. Hor egiten du atenuadoreak benetako aldea, puntu goxo eta errealista hori lortzea ahalbidetuz bolumena gehiegi igo beharrik gabe.

Marshall Powerbrake: anplifikadorearen puntu goxora hurbiltzen

Sentsazioetan alderik handiena erakutsi zuen proba Marshall Powerbrake-arekin egindakoa izan zen. Anplifikadorea bere lan-eremu egokiago batean jarduteko aukera emanez, gehiegizko bolumenetara iritsi gabe, ñabardura dinamiko gehiago eta errendimendu betean lanean ari den balbula-anplifikadore batekin lotzen dugun erantzun mota agertzen da.

Horrez gain, goi-mailako hainbat kable alderatzeko eta Kitarshokak-en grabazio-estudioan genituen pua desberdinak probatzeko ere aprobetxatu genuen. Xehetasun txikiak diruditen arren, azken emaitzan alde nabarmenak ekarri zituzten.

Beti esaten dudan bezala soinu bat osagai gutxitan oinarritzen denean are garrantzitsuagoa dela kateko elementu bakoitza ahalik eta onena izatea. Soinu handi bat ez da normalean faktore ikusgarri bakar baten emaitza, elkarrekin lan egiten duten ñabardura txiki askoren batura baizik. Eta batura hori sinpletasunaren eraginkortasunarekin uztartzen denean, emaitza benetan berezia da:

SOINU INSPIRATZAILEA

Jakina, hau lehen urratsa besterik ez da. Hobekuntza garrantzitsua lortu genuen eta lan-ildo argi bat identifikatu genuen, baina oraindik badago ekipoa gehiago fintzeko tartea. Aurreanplifikazioko balbulen aukeraketa, osagai jakin batzuen berrikuspen fina edo kateko beste elementu batzuekin etorkizunean egin daitezkeen probek ekipamendua urrats bat harago eramaten lagun dezakete. Garrantzitsuena da orain eraikitzeko oinarri sendo bat dagoela.

Eguneko unerik onena Joaquín jotzen gozatzen ikustea izan zen. Eroso, inspiratuta eta lortzen ari zen soinuarekin benetan disfrutatzen ari zela nabaritzen zen. Esan nion tonu mota honek jotzeko modu finago bat ere eskatzen duela, dinamika hobeto kontrolatzea eta, nolabait, interpretazioaren zenbait alderdi berriro ikastea. Bere erantzuna bereziki gustatu zitzaidan: berarentzat, hori hazteko aukera bat zen.

Jon Aldamari ere eskerrak eman nahi dizkiot gure arteko harremana erraztu eta topaketa hau posible egiteagatik. Hari esker, lana, ikaskuntza eta soinuaren bilaketa uztartu zituen jardunaldi produktibo eta atsegin bat partekatu ahal izan genuen.

Azken batean, ekipamenduez, balbulez edo doikuntzez harago, benetan garrantzitsua dena musikaria bere instrumentuarekin konektatzen dela eta jotzen gozatzen duela ikustea da. Eta hori izan zen saio honetan gertatu zena. Musikarekiko pasioa partekatzen duten bi pertsonaren arteko esperientzia, ikasteko, hobetzeko eta egunero jotzera bultzatzen gaituen soinu horren bila jarraitzeko gogoz.

MCD ezagutzen ez dutenentzat, hemen uzten dot taldearen eta Joaquín-ek hamarkadetan zehar garatu duen soinuaren testuinguru musikalaren adibide pare bat.